كسب درآمد و انگيزه هاي مادي و اقتصادي از عوامل اصلي و مؤثر در تداوم يك شغل و يا جمع هاي اجتماعي شمرده مي شود. اما در جامعه افراد و گروههايي هستند كه اين اصل را نفي و يا كم رنگ كردند .
با اطمينان مي توان گفت، چنانچه تمام انسانهاي روي زمين به دنبال كسب درآمد و جمع ثروت بودند تاكنون انسانيت و جامعه مرده بود . به همين منظور وظيفه ي حفظ ارزش هاي انساني و همچنين دميدن حيات بر كالبد جامعه را بر دوش عده اي خاص نهاده اند. اينان اگر خود نيز بخواهند قادر نيستند برخلاف اين وظيفه عمل كنند . چون از ازل قرعه فال به نام آنان زده شد . اين عده جامعه را تلطیف و آن را قابل زندگي مي كنند . خود مي سوزنند تا روشني بخش جامعه باشند. روزنامه نگاري يكي از اين مشاغل است .
يك روزنامه نگار تنها با عشق دروني و احساس وظيفه انساني با كمترين عايدات مادي و بيشترين فشار روحي و رواني شب و روزش را در راه شغل خود و تعالي فرهنگ و انديشه وقف می کند.
روزنامه نگار به دليل ماهيت شغلي خود مجبور است هميشه نيمه خالي ليوان را ببيند . انتقاد، ذات و جوهره روزنگاري است ، به همين علت مورد وثوق حاكمان و صاحبان قدرت نبوده و نيستند، او به راحتي از آسايش و منفعت خود مي گذرد تا حقي از كسي پايمال نشود . او انواع بي مهري ها و بي حرمتي هاي ديگران را به جان مي خرد تا شغل روزنامه نگاري جايگاه خود را به عنوان ركن چهارم دمكراسي حفظ نمايد، چنانچه استثناهايي نيز به دليل ورود افراد منفعت طلب و نان به نرخ روز خور ديده شود باز هم خود روزنامه نگار دست به افشاي او مي زند و به تسويه و پالايش مي پردازد . به همين خاطر گفتند روزنامه نگاري جزء مشاغل سخت و زيان آور است. شايد خيلي از افراد آن را درك نكنند . گاهي پيش مي آيد عده اي مي پرسند : چرا با اين وضعيت و درآمد كم باز هم اين كار را ادامه مي دهيد ؟ قطعا اين عده جزء افرادي نيستند كه خود را فداي تداوم حيات جامعه مي كنند وگرنه اين سئوال را نمي كردند . براي اين افراد جواب نيز قانع كننده نخواهد بود . چون آنان از درك آن عاجزند.
خبرنگار به عنوان چشم و گوش عدالت در نقاطي كه قوه قضائيه ديد كافي ندارد پرسه مي زند و با مشاهده هرگونه تخطي از قانون و عدالت فرياد اعتراضش بلند مي شود از همين جاست كه عده اي كه به مذاق و مزاجشان خوش نمي آيد او را فضول خطاب مي كنند و او هيچ واكنشي به اين لقب ندارد .
با تلاش و از خود گذشتگي خبرنگاران، مطبوعات به چنان جايگاهي صعود كرد كه بعد از دولت منتخب ، مجلس منتخب و قوه قضائيه منتخب چهارمين ركن دفاع از آزادي و دمكراسي را به خود اختصاص داده است . با وجودي كه سه ركن نخست با تمام امكانات در ايفاي نقش خود كم مي آورند اين مطبوعات است با كمترين وسع به كمك آنان مي شتابد و چه بسا قدرتمنداني را از اريكه قدرت به زير مي كشد و يا آب خوش از گلوي آنان پايين نمي فرستد تا حق و عدالت پيروز شود .
در پايان ضمن تبريك فرارسيدن روز خبرنگار توصيه مي شود با درك ارزش و جايگاه خود به سلاح علم روز مجهز گردند و لحظه اي از آرمانهاي خود عدول نكنند .
